17 juli 1944

Duitse veldmaarschalk Rommel gewond bij luchtaanval

Erwin Rommel raakte op 17 juli gewond tijdens een inspectie bij de westelijke frontlijn. Met spoed brachten de soldaten hem over naar een ziekenhuis. Hoewel hij niet stierf aan zijn verwondingen zou Rommel het front nooit meer zien. De Nazitop verdacht hem ervan dat hij één van de samenzweerders was die drie dagen later, op 20 juli, een aanslag pleegden op Hitler. Deze verdenking betekende zijn dood. Hij moest gedwongen zelfmoord plegen.

Rommel inspecteert Atlantik Wall
Rommel inspecteert Atlantik Wall

Erwin Rommel was een van de meest succesvolle Duitse militairen tijdens het Derde Rijk. Zijn loopbaan begint tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij raakt tijdens deze oorlog meerdere malen gewond, maar dat weerhoudt hem er niet van steeds naar het front terug te keren. Ook na de Grote Oorlog blijft hij bij de Duitse krijgsmacht.

Als Hitler in 1933 aan de macht komt, raakt de carrière van Rommel in een stroomversnelling. Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog is hij opgeklommen naar de rang van generaal-majoor.

Na successen in West-Europa stuurt Hitler hem naar Afrika, waar bondgenoot Mussolini een front heeft geopend en hulp nodig heeft. Rommel behaalt met zijn Afrikakorps meerdere successen. Doordat hij de Britse tegenstander steeds te slim af is, noemen de Engelsen hem de ‘woestijnvos’. In 1942 komt zijn opmars bij El Alamein tot stilstand. Duitsers maar ook zijn tegenstanders roemen hem om zijn militaire capaciteiten.

Na de zomer van 1942 begint het tij echter te keren. De Britten krijgen meer manschappen en materieel en in Berlijn focussen ze zich op de strijd tegen de Russen. Rommel krijgt geen extra manschappen en in oktober 1942 moet zijn Afrikakorps zich terugtrekken.

In 1943 krijgt Rommel van Hitler een nieuwe opdracht: versterking van de Atlantikwall en het voorkomen van een geallieerde invasie. Daarin faalt hij. Op 6 juni landen de geallieerde troepen in Normandië. Bij Rommel groeit het besef dat Duitsland de oorlog gaat verliezen als ze aan twee fronten blijven vechten. Hij stelt voor om met de Engelsen en Amerikanen te gaan onderhandelen. Hilter wijst dit idee af.

Ondertussen zijn Duitse officieren bezig met de voorbereiding van een aanslag op Hitler. In Rommel zien deze samenzweerders een generaal die namens het verzet kan onderhandelen met de geallieerden. In hoeverre Rommel op de hoogte is geweest van de plannen om Hitler om te leggen, is niet bekend. Feit is dat de aanslag op Hitler mislukt en dat Rommel zelf drie dagen daarvoor zwaar gewond is geraakt.

Tijdens verhoren tussen de Gestapo en de verdachte officieren valt de naam Erwin Rommel. De verdenkingen tegen hem nemen toe en Hitler besluit dat deze woestijnvos weg moet.

Op 14 oktober krijgt Rommel thuis bezoek van de generaals Burgdorf en Maisel. Rommel krijgt de keuze: zelfmoord en zijn gezin blijft ongedeerd of een showproces gevolgd door doodvonnis plus een afrekening met familieleden. Rommel kiest voor de eerste optie en neemt in bijzijn van de twee generaals een cyaankalicapsule en sterft.

De Nazi’s maken ‘officieel’ bekend dat Rommel aan zijn verwondingen is overleden. Dit doen ze om een publieke rel te voorkomen. Rommel krijgt daarom een staatsbegrafenis.